Sposób - musisz wiedzieć dlaczego!

 

    Zawsze w swojej pracy, czy to jako trener, czy jako menadżer stawiałem na świadomość działania, tzn.  „każde świadome działanie jednego człowieka powoduje chęć uczenia się drugiego”. Tak rozumiany przeze mnie proces uczenia, uznaje człowieka za aktywny podmiot procesu treningowego, nie zaś za nieświadomą niczego gąbkę wchłaniającą i akceptującą bezrefleksyjnie wszelkie napływające informacje.

Osoba ćwicząca musi wiedzieć dlaczego wykonuje je w taki czy inny sposób.

Każde zadanie musi być przekazane przez trenera  tak, aby można było je zrozumieć w oparciu o już posiadaną wiedzę. W ten sposób trenujący mogą sami aktywnie uczestniczyć w procesie treningowym. Jeżeli trenujący zaakceptuje określoną technikę wykonywania ćwiczeń, wtedy ma szansę stać się niezależnym podmiotem w tym procesie, przejąć odpowiedzialność za uczenie się na siebie.

Uczenie się ze zrozumieniem wymaga doświadczenia, zrozumienia
oraz wzajemnej komunikacji pomiędzy trenerem i osobą ćwiczącą.

Zawszę wyposażam swoich podopiecznych w wiedzę i umiejętności, które pozwalają im osiągnąć zakładane cele, a także daję im możliwość przemyślenia, zrozumienia i szukania własnych pomysłów na realizacje zakładanych celów.

Staram się zmienić tradycyjną relację między trenerem a osobą ćwiczącą, na taką, która sprzyja wzajemnej wymianie myśli i odczuć.

Zawsze staram się słuchać, a nawet zachęcam do zadawania pytań.

Trening

W treningu powinny być brane pod uwagę wszystkie aspekty i potrzeby funkcjonowania człowieka, fizyczne, psychologiczne i społeczne.

Myśląc o jakiejkolwiek formie ruchu, należy zdać sobie sprawę z tego, że odbywa się ona za sprawą mięśni. Ich budowa jest celowo do tego przystosowana, są one ściśle powiązane z systemem odżywiania i komunikacji organizmu, czyli układem krwionośnym i nerwowym. Aby ruch został wykonany, kości muszą zmienić wobec siebie ustawienie w przestrzeni. Natomiast jeśli np. coś trzymamy, kości muszą zostać ustabilizowane. Zarówno jedno jak i drugie dzieje się za sprawą mięśni, które wykazują  określone właściwości. Właściwości te, siłę i wytrzymałość, jak również ich elastyczność można ćwiczyć  i rozwijać. Trening powinien być tak zaplanowany i skonstruowany, by przy swej efektywności nie stanowił ryzyka dla ćwiczącego.

Każda forma treningu, a przede wszystkim intensywny trening wytrzymałościowy, powoduje zesztywnienie mięśni. Szczególnie widać to  w przypadku treningu czysto siłowego. Zakres ruchu w stawie może się wtedy ograniczyć  nawet do 30% na okres 48 godzin. Ograniczona ruchliwość stawu zmniejsza sprawność aparatu ruchowego oraz może prowadzić do nieprawidłowego obciążenia stawów i mięśni, zwiększa się wtedy ryzyko ich nadwyrężenia. Wiąże się to z faktem, że wytrzymałość ścięgien, aparatu więzadłowego oraz układu kostnego nie wzrasta  tak szybko jak sprawność mięśni.

Stosowanie stretchingu, którego jestem gorącym zwolennikiem, poprawia elastyczność mięśni, ruchomość stawów, jak również chroni przed schorzeniami wynikającymi  z ich nadmiernego obciążenia. Duży zakres ruchomości  znacznie podnosi efektywność treningu siłowego, poprawia szybkość i precyzję ruchu. Metoda stretchingu (napięcie mięśnia, rozluźnienie, rozciągnięcie) sama  już stanowi pewien rodzaj treningu siłowego, ponieważ izometryczne napinanie mięśni  (także pod obciążeniem) jest najlepszym i niedocenianym sposobem rozwijania ich siły. Ćwiczenie ruchomości przyśpiesza przemianę materii mięśni i stawów i otaczających je części miękkich (odchudzanie), co znowu korzystnie oddziaływuje na ich pracę i pozwala uniknąć bólów mięśniowych.

 

Sposób - musisz wiedzieć dlaczego!

 

    Zawsze w swojej pracy, czy to jako trener, czy jako menadżer stawiałem na świadomość działania, tzn.  „każde świadome działanie jednego człowieka powoduje chęć uczenia się drugiego”. Tak rozumiany przeze mnie proces uczenia, uznaje człowieka za aktywny podmiot procesu treningowego, nie zaś za nieświadomą niczego gąbkę wchłaniającą i akceptującą bezrefleksyjnie wszelkie napływające informacje.

Osoba ćwicząca musi wiedzieć dlaczego wykonuje je w taki czy inny sposób.

Każde zadanie musi być przekazane przez trenera  tak, aby można było je zrozumieć w oparciu o już posiadaną wiedzę. W ten sposób trenujący mogą sami aktywnie uczestniczyć w procesie treningowym. Jeżeli trenujący zaakceptuje określoną technikę wykonywania ćwiczeń, wtedy ma szansę stać się niezależnym podmiotem w tym procesie, przejąć odpowiedzialność za uczenie się na siebie.

Uczenie się ze zrozumieniem wymaga doświadczenia, zrozumienia
oraz wzajemnej komunikacji pomiędzy trenerem i osobą ćwiczącą.

Zawszę wyposażam swoich podopiecznych w wiedzę i umiejętności, które pozwalają im osiągnąć zakładane cele, a także daję im możliwość przemyślenia, zrozumienia i szukania własnych pomysłów na realizacje zakładanych celów.

Staram się zmienić tradycyjną relację między trenerem a osobą ćwiczącą, na taką, która sprzyja wzajemnej wymianie myśli i odczuć.

Zawsze staram się słuchać, a nawet zachęcam do zadawania pytań.

Trening

W treningu powinny być brane pod uwagę wszystkie aspekty i potrzeby funkcjonowania człowieka, fizyczne, psychologiczne i społeczne.

Myśląc o jakiejkolwiek formie ruchu, należy zdać sobie sprawę z tego, że odbywa się ona za sprawą mięśni. Ich budowa jest celowo do tego przystosowana, są one ściśle powiązane z systemem odżywiania i komunikacji organizmu, czyli układem krwionośnym i nerwowym. Aby ruch został wykonany, kości muszą zmienić wobec siebie ustawienie w przestrzeni. Natomiast jeśli np. coś trzymamy, kości muszą zostać ustabilizowane. Zarówno jedno jak i drugie dzieje się za sprawą mięśni, które wykazują  określone właściwości. Właściwości te, siłę i wytrzymałość, jak również ich elastyczność można ćwiczyć  i rozwijać. Trening powinien być tak zaplanowany i skonstruowany, by przy swej efektywności nie stanowił ryzyka dla ćwiczącego.

Każda forma treningu, a przede wszystkim intensywny trening wytrzymałościowy, powoduje zesztywnienie mięśni. Szczególnie widać to  w przypadku treningu czysto siłowego. Zakres ruchu w stawie może się wtedy ograniczyć  nawet do 30% na okres 48 godzin. Ograniczona ruchliwość stawu zmniejsza sprawność aparatu ruchowego oraz może prowadzić do nieprawidłowego obciążenia stawów i mięśni, zwiększa się wtedy ryzyko ich nadwyrężenia. Wiąże się to z faktem, że wytrzymałość ścięgien, aparatu więzadłowego oraz układu kostnego nie wzrasta  tak szybko jak sprawność mięśni.

Stosowanie stretchingu, którego jestem gorącym zwolennikiem, poprawia elastyczność mięśni, ruchomość stawów, jak również chroni przed schorzeniami wynikającymi  z ich nadmiernego obciążenia. Duży zakres ruchomości  znacznie podnosi efektywność treningu siłowego, poprawia szybkość i precyzję ruchu. Metoda stretchingu (napięcie mięśnia, rozluźnienie, rozciągnięcie) sama  już stanowi pewien rodzaj treningu siłowego, ponieważ izometryczne napinanie mięśni  (także pod obciążeniem) jest najlepszym i niedocenianym sposobem rozwijania ich siły. Ćwiczenie ruchomości przyśpiesza przemianę materii mięśni i stawów i otaczających je części miękkich (odchudzanie), co znowu korzystnie oddziaływuje na ich pracę i pozwala uniknąć bólów mięśniowych.